Ruud en Bien in Colombia travel blog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Het moest toch gebeuren. We zijn naar een Salsaclub geweest. Geweldige band met twee blazers drummer, congaspeler, gitarist, een zanger en een zangeres. En een danseres die iedereen opzweepte. Onze danslessen kwamen van pas. Een beetje. Alles in Cubaanse sferen, de club heet dan ook Havana.

De laatste middag in Cartagena. We lopen door de stad op het heetst van de dag. Zo vlak bij de zee en toch zo heet. Alleen de toeristen lopen nog rond. En de straatverkopers. We leren nog wel dat Cartagena in de 16e eeuw door de Spanjaarden is gesticht en door de vestingmuren stand heeft gehouden tegen aanvallen van piraten, Engelsen, Fransen en ander gespuis.

Er staat een beeld van een priester die heilig verklaard is omdat hij weliswaar Spanjaard was, maar oude of zieke, en dus afgeschreven slaven, weer oplapte en hen de vrijheid gaf. De meeste mensen hier zien er erg Afrikaans uit. Hier wonen de meeste afstammelingen van uit Afrika gehaalde slaven. In 1811 werd Cartagena onafhankelijk. De hele stad staat vol met beelden van Simon Bolívar, de vrijheidsstrijder. Net als in andere steden overigens.

We rijden met de Hop on Hop off Bus ook nog door de wijk Boca Grande, dat hier little Miami wordt genoemd omdat er veel hoogbouw is en er Amerikanen wonen die hier hun oude dag slijten. Snel vergeten. Zo'n wijk kun je overal op de wereld tegenkomen. Tenzij je echt nu iets van Prada of Louis Vuitton nodig hebt.

We gaan nog even naar het Emerald museum, waar we na een rondleiding belanden in de winkel waar het allemaal om draait. We weten inmiddels de goeie van de slechte emeralds te onderscheiden. Bien niet slagen. Toch ook wel een beetje duur. Hé wat jammer nou.

Terug lopen we door een park waar we kleine aapjes, leguanen en luiaards in de bomen zien.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |