Ruud en Bien in Indonesie travel blog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Vanuit onze luxe lodge werden we vanmorgen met busjes opgehaald om een eind te gaan mountainbiken. Met 30 graden en grote kans op een tropische bui mag je dat niet missen.

We reden een heel eind omhoog en boven aangekomen genoten we van de koffie bij restaurant Lakeview dat door een echtpaar uit Australië is opgezet en twee jaar geleden is verkocht aan iemand uit Bali zelf. De nieuwe eigenaar had blijkbaar een wat mindere relatie met de buren want van een mooi uitzicht was geen sprake meer omdat er metershoge balsabomen voor onze neus stonden die blijkbaar drie meter per jaar kunnen groeien. Dat wordt dus restaurant Balsaview.

De fietsen stonden voor ons klaar en we kregen een paar lokale fietsgidsen mee. Onze eigen reisleider Iwan fietste ook vrolijk mee. We rekenden op een aardige inspanning maar we gingen anderhalf uur lang bergafwaarts en het eerste kwartier heb ik de trappers niet rondgedraaid. Dwars door dorpjes en langs rijstvelden waar we nog gestopt zijn om mee te helpen de rijst uit de bossen gekapte rijstplanten te slaan. Wat een zwaar werk is dat, allemaal gedaan door vrouwen. Het zijn kleinschalige rijstvelden bedoeld voor eigen gebruik. Hele families zijn daar aan het werk en ook al heb je nog ander werk. Iedereen helpt op het veld als het nodig is.

Wij zijn weer doorgeracet met af en toe een lekkere vette bui op ons hoofd en zijn nog gestopt bij een paar tempels. Bij één tempel kwam onze fietsgids met een grote spin aanzetten die hij over zijn hoofd liet lopen. "You wanna try?". Ja wat doe je dan. Spin op je hoofd dus. Na een uur of twee liep het tegen lunchtijd en konden we kiezen: óf de berg op om 7 kilometer de berg op de fietsen, óf afstappen en met de bus naar boven. Wij lieten ons niet kennen natuurlijk, ook al was het 30 graden en hadden we al zadelpijn van die afdaling. We kregen een nieuwe frisse fietsgids die 16 bleek te zijn. Babyface zou deze oudjes wel eens naar boven loodsen. Laat ik een lang verhaal kort maken, we hebben het gehaald maar vraag niet hoe. Toen we aankwamen bij de rest van de groep namen we het applaus dankbaar in ontvangst. Zo rood als een kreeft van de inspanning, de hitte en de zon, waren we allemaal Belanda Goreng. Maar het ijskoude Bintangbiertje smaakte beter dan alle vorige biertjes bij elkaar. We moesten even wachten om naar de bus te lopen want er kwam een hoeveelheid water uit de lucht die niet te filmen was. Wel geprobeerd. Dan maar een foto.

Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |