Australia-New Zealand 2009-2010 travel blog

de cathedral fig tree

koeien op de weg vlak naast de auto

mooie vlinder

een van de twee dikke bomen met de speciale schors

een van de watervallen in de tablelands

zicht op de tablelands

de curtain fig tree

het nagebouwde dorp in Herberton

de platypus die juist onder water verdwijnd

de vulkaankrater

de Barron Falls in Kirunda

het vrouwtje van de Cairns Birdwing, de grootste vlinder van Australië

de kleine haai

thee oogsten

zicht op de wortels van de mangrove

smalle brug op weg naar Cape Tribulation

rambutan bomen

mangosteen

de vrucht van binnen

een visarend langs de boorden van de Daintree

de koetjes die langsheen de Daintree grazen


Vanuit Cairns vertrokken naar de Tablelands. Deze liggen zuidwest van Cairns en liggen in de “wet tropics”. De belangrijkste stad in de tablelands is Atherton met een populatie van een 12000 mensen. De tablelands liggen enkele honderden meters boven zeeniveau en zijn erg vruchtbaar. Er zijn buiten de glooiende weiden waar melkkoeien gehouden worden en de vlakke stukken waar men suikerriet en maïs verbouwd ook nog grote stukken regenwoud behouden die deel uitmaken van de World Heritage Wet Tropics en nationale parken of state forrests zijn. In deze wouden leeft de met uitsterven bedreigde cassowarie, de struisvogelachtige met de blauwe kop waarvan er nog een 1500 in het wild zouden leven en er een te zien krijgen zou een enorm toeval zijn gezien het gebied waarin ze voorkomen groter is dan België. In de Tablelands groeien ook uitzonderlijke bomen zoals de groene vijgenboom die in het regenwoud als zaadje begint te groeien ergens in de kruin van een andere boom en de eerste jaren leeft van de sappen die deze boom naar boven stuurt en wanneer de jonge boom voelt dat er niet genoeg voedingsstoffen meer naar bomen komen om zijn groei te bestendigen, laat hij wortels naar beneden groeien en wanneer deze de grond bereiken wordt hij hierdoor verder gevoed en laat hij meer en meer wortels zakken en uiteindelijk wordt de “host tree” gewurgd en sterft af en staat de vijgenboom zelfstandig op al zijn verschillende 'wortels'. Een paar heel speciale voorbeelden hiervan gezien, de 'Cathedral fig tree' die een omtrek heeft van 40m en er heel indrukwekkend uitziet. De tweede werd de 'Curtain fig tree' genoemd en je kon inderdaad een gordijn herkennen in zijn vorm. Hij hing scheef als gevolg van het feit dat zijn host tree omgevallen was en op een andere was blijven hangen. De Cathedral Fig zou een 500 jaar oud zijn. Andere speciale boom die er te vinden is, is de Keira. Dit is de grootste spar die in Australië voorkomt en die fijne bladeren heeft. Er stonden er 2 enorm dikke exemplaren waarvan de omtrek meer dan 6 meter bedroeg en de schors is ook heel speciaal. Verder zijn er heel wat meren met helder water en een hoop watervallen. Ook een vulkaankrater bezocht die ontstaan was door een gas uitbarsting en dus geen lava. De krater was gedeeltelijk gevuld met water en het water was een 80m diep en het liep verder schuin naar beneden en men wist niet hoe diep het water verder doorliep.

Vanavond platypus gaan spotten en er effectief te zien gekregen. De beestjes zijn echter snel weer verdwenen onder water en waren vrij ver weg zodat het niet eenvoudig was om een foto te maken.

Het was ten andere al meer dan 10 dagen geleden dat de gids er nog gezien had, we hadden dus geluk. Ik overnacht in een rustieke lodge/hostel in Yungaburra en hier zijn er zowaar 6 andere belgen, 4 franstaligen uit Braine le Chateau en Woluwe en 2 vlamingen uit Mechelen.

Tijdens mijn 2de dag naar Herberton gereden waar men een dorp uit de dagen van de mijnindustrie heeft nagebouwd. Dan verder op het plateau verder gereden en er onder andere aardappelen zien planten en nog een andere vrucht die ik niet kon thuisbrengen maar die me aan soja deed denken.

Ook een boerderij die biodynamische melkprodukten maakt van de melk van de 500 voornamelijk jersey koeien die het bedrijf rijk is, bezocht en er een pot biodynamische yoghurt gekocht en toen ik deze opendeed was er bovenaan een roomlaag te zien, iets wat op de verpakking stond want deze is gemaakt met niet gehomoniseerde melk en het vetgehalte is ook hoger maar de smaak en de vaste textuur maakten de yoghurt heerlijk. Daarna afgedaald richting Innisfail en onderweg nog gestopt voor een paar watervallen. In het dal thee en bananen plantages tegengekomen alsook wat papayas. . De rest van de open ruimte wordt ook heir voornamelijk ingenomen door het suikerriet. Richting Cairns gestopt bij de Josephine Falls, een van de bekentste watervallen en spijtig genoeg had het de laatste dagen niet echt veel geregend zodat ze niet echt indrukwekkend waren. Voordeel was echter dat het weer verbeterde en dat ik bij momenten volle zon had. Een 10-tal km verder gestopt bij de Boulders, dit zijn grote granieten blokken die in de rivier liggen maar ook hier hetzelfde probleem, te weinig water om het echt indrukwekkend te maken. Tegen de avond in Kurunda aangekomen. Dit is een dorp dat volledig van het toerisme leeft en er zijn naast de auto 2 erg populaire manieren om er te geraken. De eerste is de spoorlijn die zich naar boven wringt en de 2de en meest spectaculaire manier is de kabelbaan die van beneden in het dal tussen en boven de boomtoppen tot in Kirunda loopt. Hier naar de Barron Falls gaan kijken, de grootste waterval die ik in Queensland heb gezien, maar ook hier was er niet echt overvloedig water om het nog indrukwekkender te maken. Ook wat verder naar een lookout geweest die een zicht verschaft op de koop van de Barron rivier tot in het dal.

De volgende dag in Kirunda wat rondgelopen en ik was wat vroeg op de been zodat de talloze shops en markten met allerhande prullaria en aboriginal artefacten nog niet open waren. Het butterfly sanctuary was wel juist open en hier naar de vlinders gaan kijken en wat uitleg gekregen over hoe men ze kweekt. De eitjes die door de vlinders gelegd worden, worden elk anderhalf uur opgehaald en in een steriele ruimt door 2 medewerkers in een laboratoriumschaal gezet en al na een paar dagen voor de meeste soorten ontwikkelen zich rupsen uit de eitjes en deze worden dan gevoedered met de juiste bladeren en naargelang ze groter worden, worden ze verkast in grotere bakken en tenslotte in netten waar ze in verpoppen en wanneer ze uitkomen worden ze in de overdekte tuin losgelaten zodat ze de natuur opnieuw zijn gang kan laten gaan. De vlinders hebben geen bloemen om zich te voeden omdat dit finacieel niet haalbaar zou zijn en men geeft ze een substantie op basis van water en honing aangevuld met vitamines en mineralen. De totale populatie aan rupsen heeft zowat het equivalent aan bladeren van een grote boom nodig om de week door te komen dus men heeft een groot aantal bomen en planten in het domein staan die men geregeld gedeeltelijk kaalplukt en kort hoiudt. Ook vuit het woud en van bij lokale inwoners worden er nog bladeren verzameld omdat de meeste rupsen een ander dieet hebben. Alhoewel het vlindercentrum niet echt groot was is het blijkbaar het grootste in Australië. Er zijn nog enkele dergelijke attracties in Kirunda en als je ze allemaal wil doen dan kost je dit zoveel als een jaarpas voor de auto en al zijn inzittenden voor alle nationale parken in de USA. Dus allesbehalve goedkoop. Daarna teruggereden naar de kust en gestopt in Palm Cove en hier op de jetty een kleine haai zien gevangen worden. Om aan kleine vissen te geraken om als lokaas te gebruiken, neemt men gewoon een net dat door vissers gebruikt wordt en men gooit het naar beneden vanaf de jetty en daarna haalt men het op en ik zag een kerel die er in een keer een zevental kleine vissen mee bovenhaalde. Daarna verder gereden naar Port Douglas, de grootste stad ten noorden van Cairns en het was er enorm druk en dus maar snel verder gereden naar de Mossman Gorge. Deze is ook heel bekend, maar doordat men aan de hangbrug over de rivier aan het werken was, was het overgrote deel afgesloten en kon men enkel tot aan de stroomversnellingen gaan en de verschillende poelen waar men in kan zwemmen bij rustig water.

Daarna verder gereden tot in Daintree en op de benedenloop een cuise van een dik uur gedaan en naast de grootste collectie mangrove die er op deze aardbol samen te zien is. De helft van alle soorten komen langs de rivier voor. Verder ook een krokodil van een jaar oud gezien en ook een moeder met kleintjes van dit jaar, maar ze zaten goed verstopt op de oever van de rivier. Verden nog een mooi gekleurde vogel gezien en daarna met de auto de overzet opgereden zodat ik aan de andere kant van de rivier kon geraken om verder te rijden richting Cape Tribulation.

Vandaag enkele korte wandelingen gedaan rond Cape Tribulation en er oude stukken regenwoud en nieuwere, slechts enkele duizenden jaar oud, gezien. Omzeggens geen dieren gezien op de altijd aanwezige kleine hagedissen en ook wat wilde kalkoenen na. Wel sporen de wilde varkens gezien die in de grond gewoeld hadden. Deze zijn een echte pest en men probeert ze te vangen of te doden maar ze zijn blijkbaar slimmer dan de rangers en men kan ze niet uitroeien. Ze veroorzaken veel schade doordat ze onder andere de eieren van Cassowaries opeten en zelfs de eieren van de krokodillen zijn niet veilig voor hen. Op een boomstam toch een raar insekt gezien dat deed denken aan een wandelende tak. Na de middag de overzet genomen en tot in Daintree gereden en onderweg begon het te gieten en pas na een klein uur regenen is het gestopt, net op tijd om een cruise te maken op de bovenloop van de Daintree. Hier opnieuw een paar crocs gezien en ook een blik kunnen werpen op stukken van het oudste regenwoud op aarde. In Daintree ook een shop met houten kunstvoorwerpen bezocht. Men gebruikt er onder andere het hout dat komt van de aanwassen die op Jarra bomen groeien als gevolg van een infectie en die een speciale houtstructuur hebben en daar er maar enkelen een vergunning hebben om deze aanwassen te verwijderen zijn de stukken ook peperduur. Daarna teruggereden richting Cairns en gestopt in Mossman om er de suikerriet fabriek te bekijken. In het seizoen kan je deze bezoeken maar momenteel groeien de tienduizenden ha suikerriet nog rustig verder. Er is zelfs een suikerriet spoorweg om het suikerriet tot in de fabriek te transporteren en de wagons rijden op een smalspoor en het netwerk is behoorlijk uitgebreid. Daarna mijn hostel in Cairns opgezocht en morgenvroeg breng ik de auto terug. Deze avond ook al mijn transfer naar de luchthaven geregeld en mijn boardingpass afgedrukt zodat ik enkel mijn bagage moet afgeven en morgenavond ben ik dan in Sydney.

Morgen ga ik Cairns wat verkennen vooraleer te vertrekken.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |