Australia 2010 travel blog


Het eerste deel van de voormiddag is vergelijkbaar met dinsdag. Koeien de weg op en achteraf te paard ze bij elkaar drijven en terug de wei in. Al was het wel even spannend wanneer big Joe van ver weg riep dat ik een knol moest zadelen. Die dingen hebben nogal een andere manier van bevestigen, niet simpelweg met een gesp. Op het einde moet er een “knoop” worden gelegd om het geheel op z’n plaats te houden. Nu zijn knopen niet meteen een probleem voor mij maar ik kon me precies niet tegoei herrineren hoe Joe het wil. Want het maakt niet uit of het resultaat goed is of niet, het moet gedaant zijn zoals Big Joe het wil! En wanneer dit niet zo is dan heb je ‘t geweten. Mij God wat kan man roepen en tieren en vloeken als t mis is of nog maar een beetje afwijkt van zijn idee. Je zou denken dat we dat gewoon zijn na een kleine week maar toch. De man is al 64 jaar boer op het warmste continetn ter wereld en geen leraar dus dat nemen we er maar bij. Enfin dus die knoop om het zadel op het paard te houden. Wonderwel, “it’s a fine knot but we do it a bit different”. Misschien heeft hij nu stiekem wat bijgeleerd? Nadat de koebeesten terug zijn waar ze moeten zijn is het tijd voor smoko. Smoko bestaat telkens uit een verse cake/taart en kofie of in mijn geval ettelijke liters water.

Na smoko gaan we met de motorbike rijden. Dit lijkt me wonderwel beter te liggen dan die verdomde traktor. In geen tijd snor ik “Stefan Everts gewijs” door de wei. Nu, ik heb een extra

om dit onder de knie te krijgen maar daarover later meer. Nadat iedereen voldoende toerkes door en rond de wei gemaakt heeft en Dzigbodi Joe bijna omver heeft gereden, straf t is nu wel ne stevige kerel maar de weide was zo’n dikke vierkante km groot, volgt er nog wat uitleg en tips and trics mbt het onderhoud en van de ute. We steken een ander wiel en leren hoe met een kapotte radiator uit de bush thuis te geraken.

Tijd voor lunch. In de namiddag gaan we met Big Joe en Richard naar Gympie, de dichtst bij gelegen stad. Dit weekend is er een grote Rodeo. De Joes werken hier al enkele tientallen jaren aan mee. Joe is al de ganse daar voor de opbouw.

We gooien Dzigbodi, haar 37 kabassen en gitaar eruit aan de bushalte. Boeren was duidelijk niets voor haar en ze was al een week aan ’t mekkeren dat ze naar hare vriend wilde. Doei!

Verder is dit de gelegenheid wat te winkelen en bier in te doen. Ik realiseer me net dat ik al 5 dagen enkel en alleen maar water heb gedronken. Er is dan ook niets in huis buiten (regen)water, kofie en melk. Alcohol is ook niet toegelaten gedurende de week omwille van nogal wat wantoestanden in het verleden, wat ik me best kan inbeelden. Enkel op vrijdag kan het.

Ik had al vermeld dat in de gewone winkels geen alcohol wordt verkocht. Hervoor moet je naar een bottleshop. Wat straffer is is dat ze dergelijke dingen in “drive thru” hebben. Vergelijkbaar met de Mc Drive bij Mc Donalds. Beeld je in: een rij 4x4’s en utes die één voor één hun booze bestellen waarna gigantische dozen met blikken met blikken of flessen door de bestuurders venster worden binnengestoken. ’t Is best wel grappig.

Restaurant of plaatsen waar je kan eten in het algemeen zijn ofwel vergund om zelf alcohol te schenken anderen zijn BYO, Buy Your Own, wat wil zeggen dat als je alcohol wil drinken je dit zelf moet (en mag) meebrengen. Sommigen zijn beiden heb ik gemerkt.

Ik schaf me wat XXXX aan en we rijden terug naar de Rodeo ground om Joe op te pikken. Dit gaat blijkbaar even duren, ze staan samen met de anbdere Rodeo crew members te lammeren, hebben een biertje in hun hand en lijken zich wel te vermaken. Nu geen probleem dan zetten wij het ook alvast maar op een “zuipen”, tja als we dan toch moeten wachten kunnen we maar beter zorgen dat we niet uitdrogen.

Australiers en al zeker die van in de bush spreken geen “Oxford Englisch” en zijn blijbaar voor de anderen nogal moeilijk te verstaan. Ze noemen dit zelf “Ockers”, vergelijkbaar met West-Vlaams zeker? Ook boeren en ook niet te verstaan. Nu ze onderling staan te kletsen wordt het nog een gradatie erger. Jawadde, de “bloody’s” en de “shit’s” zijn amper te tellen om nog maar te zwijgen van de “mate’s”, “chap’s” en “love’s” waarmee ze eender wie aanduiden.

Na een pint of 4 rijden we dan terug naar de farm. We hangen onze was nog rappekes op en hopen dat die snel droog is zodat we ‘m niet nat moeten inpakken.

Avondeten... Jawel ... GEEN beef maar eend en chicken wings. Er duiken nog wat mates van Joe op en het wordt als het ware stillaan een BYO drinkgelag.

Wanneer Joe wat losser wordt begint hij te vertellen. In het verleden werkte hij dikwijls als stuntman voor films, veelal stunts met paarden, vee of wapens. Hij heeft met best wel grote namen gewerkt en aan grote producties meegedaan. Als stuntman, body dubble of om paarden en vee te prepareren of te verplaatsen tussen verschillende locaties. Hij heeft ook een wilde Bulriding & bullfighting carriere achter de rug. Tijdens de openingsceremonie van de Olympische spelen ankele jaren terug in Sydney was hij de coördinator van het paardenspektakel, hij heeft ook het land afgereisd met iets vergelijkbaar met Cavalia. Bezig manneke geweest als je t mij vraagt. Vermits ik Belg ben moet hij nog vertellen dat hij met Jean-Claude Van damme gewerkt heeft. “the bloody basterd is very short; his roundhouse did’nt go over me and hit me right in de face. Lights out! Next take I grabbed him and ran him right thru the wall..”

Deel van de deal is dat we gegarandeerd werk hebben na deze week. Alle “students” komen in een D-base te raadplegen door verschillende “werkgevers”. Gedurende de trainingsweek volgen dan telefonische joboffervalls vanuit het hele land. Ik had enkele aanbiedingen gehad met tractors – hell no! - en als truck chauffeur (koeien rondrijden), nu daar heb ik geen rijbewijs voor en ik ben niet hier om de dag te slijten in een truck. Ik had laten vallen dat ik wel van extreem warm en afgelegen houd. Misschien had ik dat beter niet gedaan? De volgende aangebodenjob heb ik aangenomen. In South Australia, km of 140 ten zuiden van Coober Pedy. Je moet maar es gaan kijken op Google Earth ofzo, daar is absoluut NIETS. Bovendien is het er verschrikkelijk warm. Ah ja en de farm waar ik naartoe ga (voor zover ik al info heb) heeft zo’n 300.000 schapen. En neen dat moet geen comma zijn na die “300”. Die moeten verzameld en gebrandmerkt worden ofzoiets, zoals gezegd veel info heb ik niet. “And Bert... bring a sleeping bag.” Hmm, die heb ik dus niet bij, enkel m’n lakenzak. Waarom heb ik in godsnaam een slaapzak nodig? Richard is van die kanten afkomstig en zegt dat het niet ongebruikelijk is om de schapen te gaan zoeken, bijeen te drijven en bijgevolg enkele nachten in de bush te blijven. Speculaties aldus, maar ’t zou wel een ervaring zijn. Schapen doen ze meestal met motorbikes, nu dat lag me wel, of met quads.

VisitOz heeft een vlucht geboekt van Brisbane naar Adelaide, ik zie die kerel van da jobke daar maandag ochtend. Dit wil zeggen dat ik op zaterdag terug naar Brisbane ga en daar op zoek moet naar een slaapzak.

We worden opgepikt zaterdag ochtend om 0900



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |